Theo Nirven lijdt aan parkinson en vertelt in deze korte film wat een videoportret voor hem heeft betekend.
“Nu kunnen mijn kleinkinderen over 20 jaar nog zien wie ik was.”
Van script, interview, camera tot montage en kleurcorrectie heb ik het volledige proces geleid, met de focus op het voelbaar maken van Theo’s verhaal.
In dit project komen mijn kwaliteiten als storyteller duidelijk naar voren: ik zoek de essentie in een gesprek, vang die in beeld en versterk het verhaal met montage en sfeer. Door mijn oog voor detail en mijn vermogen om mensen op hun gemak te stellen, is dit een authentiek en krachtig eindresultaat geworden.
De uitdaging lag vooral in het gesprek vloeiend laten verlopen — het moest in één keer goed gaan. Dit heb ik opgelost door kalm te blijven en het interview zorgvuldig voor te bereiden.